[196].

Przeżyłam piątek, przeżyłam wczoraj. Bez spania, więc dzisiaj nie mogłam się obudzić. Ale w końcu trzeba było.

Bałam się, że będzie źle. Bo 2 osoby mi odmówiły piątku, więc się załamałam, ale później wzięłam w garść i stwierdziłam, że nikt mi tego nie popsuje. Że po prostu sobie na to nie pozwolę, a oni nie zasłużyli na to, żebym przez nich to zawaliła. I wiecie co? Było co najmniej dobrze, a już na pewno bez katastrofy. Jeej, jak ja się cieszę, jaka ulga...

Wczoraj też myślałam, że będzie miazga, bo do kogo nie zadzwonić, to ma zły humor. Ale jak już w końcu rodzinka się zjechała, to większość umiała się zachować. Oprócz wuja, który skomentował w podtekście, że wszystko robimy najtańszym kosztem. A niech się w ten swój szanowny zadek pocałuje. Niech swojej córeczce za to zrobi imprezę za 10tys.
I jeszcze dostałam rybkę, bo miał być pies, co zostało stanowczo zabronione i zdecydowanie niemiło widziane. Nie wiem, co z tą rybką zrobię. Nie mam czasu na zajmowanie się nią. I nie mam na to najmniejszej ochoty. Jest ładna, fakt, pewnie jakbym ją u kogoś zobaczyła, to bym za nią szalała. Ale żeby była moja? To nie jest trafiony wybór.

Jeszcze jutro robię sobie wolne od szkoły. Muszę odespać to wszystko i w ogóle mieć chwilę na oddech.

Ale niestety, koniec ferii. Dlatego wybaczcie mi, ale już teraz zapowiadam, że nie wiem, jak często tutaj będę. Jeśli chcecie, to mail (na samym dole głównej strony tego blogu) jest do Waszej dyspozycji. I oczywiście, są jeszcze notki z ferii, które mało kto czytał, więc, no cóż, polecam :p.

Trzymajcie się wszyscy mocno, bo harówka czeka chyba każdego z nas. Dlatego życzę wszystkim siły, sobie również...

Skąd się bierze w człowieku tyle siły,
kiedy wydaje się zupełnie przegrany, stracony, omotany tysiącami sprzeczności?

I wtedy zatrzymuje się w chaosie,
przystaje, nasłuchuje i wyłapuje jedną dźwięczną nutę, która go prowadzi w życie,
trochę po omacku, lecz dobrą drogą.

/B. Rosiek - Pamiętnik narkomanki/.

[195].

Komuś się wydawało, że tak po prostu może zepsuć mi jutro. Nie zepsuje. Już sobie naprawiłam to jutro. I nikt nie ma prawa znów go zawalić.

Hm, cóż mogę powiedzieć? Tylko jedno mi przychodzi na myśl:

Birds flyin' high you know how I feel
Sun in the sky you know how I feel
Breeze driftin' on by you know how I feel
It's a new dawn, it's a new day, it's a new life for me
Yeah, it's a new dawn, it's a new day, it's a new life for me
And I'm feeling good

Fish in the sea you know how I feel
River runnin' free you know how I feel
Blossom on the tree you know how I feel
It's a new dawn, it's a new day, it's a new life for me
And I'm feelin good

Dragonfly out in the sun you know what i mean, don't you know?
Butterflies all havin' fun you know what I mean
Sleepin' peace when day is done, that's what I mean
And this old world is a new world and a bold world for me

Stars when you shine you know how I feel
Scent of the crime you know how I feel
Your freedom is mine and I know how I feel
It's a new dawn, it's a new day, it's a new life for me
OH I'M FEELING GOOD.

/Nina Simone - Feeling good/.

:).

Trzymajcie się wszyscy! :*.

[194].

No i stało się, to już połowa ferii minęła.

A ja się przeziębiłam. Do jutra ma być dobrze, bo jutro jest ważne. Może to nie sprawa życia i śmierci, chociaż pośrednio... Nie, Kłapouchu, nie filozofuj... I nie stresuj samej siebie!
Nie napiszę teraz, o co chodzi, jak już będzie po wszystkim i będzie dobrze, to się pochwalę ;). Tymczasem żadnych informacji nikt ze mnie nie wydostanie, koniec, kropka!.

Chyba mam gorączkę. Jestem zmęczona. A jest zaledwie po 11 rano i nic nie robiłam. To chyba nie jest normalne?

Najchętniej poleniuchowałabym sobie jeszcze przez jakiś miesiąc... Niestety, nie będzie to możliwe. Jutro, jak już wspomniałam, mam coś ważnego, czekają mnie co najmniej 2 spotkania z koleżankami, mała, kameralna imprezka w piątek i nieco większa w sobotę, na którą nie wiem, jak będę żyła, w niedzielę dopiero będę mogła chwilkę odpocząć, w poniedziałek planuję sobie jeszcze odpuścić szkołę... A później zapierdziel, przynajmniej do 7-ego, kiedy to mamy 3 dni rekolekcji. Ale i wtedy prawdopodobnie, jeśli tak się uda załatwić sprawę, nie będę mogła sobie pozwolić na całkowity luz. A później to już tylko święta.

Heh...

Nie wiem, dlaczego, ale ostatnio naszła mnie myśl, że chciałabym nieco zmodyfikować moje życie. Chciałabym mieć kilku takich naprawdę prawdziwych przyjaciół... I chyba chciałabym, żeby ktoś jeszcze się pojawił. Chociaż wiem, że nic wielkiego nie mogłoby z tego być. Może chodzi mi o kogoś w rodzaju faceta-przyjaciela. O kogoś, z kim byłoby po prostu miło. Bez jakiegoś wielkiego zaangażowania. Bo ja nie umiem, nie jestem w stanie, to nie bajka dla mnie.

Nadmiar wolnego czasu chyba jednak mi szkodzi.

Szukaj mnie w świecie, gdzie mieszkają demony.
Szukaj mnie w świecie, gdzie blisko jest do łez.
Nie ma gwiazd, których blask podpowiada drogi
do spełnionych nadziei, do serc.

 Szukaj mnie pośród wron, które kraczą w polu.
Szukaj mnie pośród wron czarnych, jak mój sen.
Nie ma słów, których duch rozpaliłby głowę,
jeśli wcześniej uleciał ich sens.

Szukaj mnie w domach, gdzie wyprano uczucia.
Szukaj mnie w domach, gdzie każdy dzień to stres.
Nie ma ról, których nie mógłby zagrać człowiek,
żeby ukryć jak w życiu mu źle.

Jeszcze chwila, jeszcze jeden dzień...
Jeszcze akcja zmienia bieg.
Jeszcze człowiek zastanawia się,
czy to dramat, komedia, czy pech.

/Kremlowskie Kuranty - Poszukiwany, poszukiwana/.

[193].

No i mamy już środę. 1/4 ferii już prawie za mną. Smutne to.

Dzisiaj spotkałam się z eS. Jak zwykle w naszym wykonaniu, było piwko, lody, krówki i popcorn. Jak jakieś zrozpaczone desperatki. Aż się boję jutro na wagę wejść. Ale nic. Powiedziałam sobie, że będzie kontrol, to będzie. Nie odpuszczę.

Jutro tłusty czwartek. Ale nie zamierzam się obżerać. Zobaczymy, jak wyjdzie w praniu...

No i spotkanie z pewnym panem. Zaproszenie na 18kę. Im bliżej, tym mniejszą mam ochotę to wszystko robić. Tylko że teraz, to już za późno na odwoływanie.

Hm, dziwne. Wiem, że pewien założony na ferie plan został częściowo zrealizowany, a i tak czuję się, jakbym nie zrobiła kompletnie nic. Za szybko ten czas leci.

You are the hole in my head
You are the space in my bed
You are the silence in between what I thought
And what I said

You are the night-time fear
You are the morning
When it’s clear
When it’s over you're a start

You’re my head
You’re my heart

No light, no light in your bright blue eyes
I never knew daylight could be so violent
A revelation in the light of day
You can choose what stays and what fades away

And I’d do anything to make you stay
No light, no light

Tell me what you want me to say

Through the crowded islands, crying out at them
In your place there were a thousand other faces
I was dissapearing in plain sight
Heaven help me, I need to make it right

You want a revelation
You want to get it right
But it’s a conversation
I just can’t have tonight
You want a revelation,
some kind of resolution

But would you leave me
If I told you, what I've done?
And would you leave me
If I told you, what I've become?
'Cause it’s so easy
To sing it to a crowd
But it’s so hard, my love
To say it to you
Alone

/Florence And The Machine - No light/.

[192].

Sobota - najlepsza 18-ka, na jakiej byłam. Że ja nie mam kasy, żeby taką zrobić... No nic, szkoda. Mam nadzieję, że też będzie dobrze.

Wczoraj jeździłam po rodzince, żeby wszystkich zaprosić na obiad i mszę. Musiałam zaprosić chrzestnego. Hm, nie do końca podoba mi się ten pomysł, ale trudno... Jakoś się przeżyje ten jeden dzień.

A w sobotę w końcu wzięłam się za sprzątanie. Jeszcze nie wszystko uporządkowałam, ale jak już zaczęłam, to i skończę. Może jutro. Bo tak się składa, że mam plany na dzisiaj, środę i czwartek, a jutro nie wiem, co ze sobą zrobić. Nie chcę nikomu się narzucać, żeby nikt sobie nic nie pomyślał. Głupi dzień... Nie lubię tego.

I znowu refleksja nad 14 lutym. Czy ludzie naprawdę potrzebują takich świąt? Przecież, jeśli kogoś kochasz, to powinieneś mu to okazywać na co dzień, a nie tylko jeden dzień w roku. Bezsens. Co to w ogóle ma znaczyć? Że cały rok olewasz swoją tzw. drugą połówkę, a tylko w walentynki jest pięknie? Nie... Ja takiego czegoś nie toleruję. Aż niedobrze mi się robi. Bo dlaczego ludzie potrzebują pretekstu, żeby było dobrze? To jest smutne. Po prostu.

Hey
What's your name?
Don't worry
And don't be afraid
We won't hurt you

Hey
Lost your way?
Well don't worry
Just do as we say
And we won't hurt you

It's hard
The world can lead you so astray

It gets harder
It's hard just to keep the faith

Do you need a reminder?
Of the love that we gave you?
Don't worry

You're walking away
But we'll always be watching you

/Gotye - We'll be watching you/.

[191].

Bry wszystkim!

Wiem, że daaawno mnie tu nie było, ale obiecuję, ze to nadrobię. Mam całe 2 tygodnie na to, wykorzystam je, jak tylko będę mogła, także na częstsze sprawdzanie, co u Was słychać i pisanie, jeśli będzie o czym ;).

A tymczasem już opowiadam, co u mnie :).

Skończyło się na 18-ce eM. Byłam, było nieźle, chociaż jedna koleżanka nieco przesadziła z kontaktami damsko-męskimi i nie może o tym zapomnieć do dziś, co całą resztę denerwuje. Zresztą, nie warto o tym wspominać. Było, minęło, lepiej do pewnych spraw nie wracać.

U eRa też byłam. I była lipa. Żałować, nie żałuję, ale podniecać się też nie ma czym.

Na koniec trochę o balu. Poszłam z kolegą z połowinek. Prawdziwy z niego facet. Ogromna kultura osobista. Naprawdę, dziewczyna, z którą kiedyś będzie, będzie miała ogromne szczęście. Inni koledzy wystawili moją koleżankę, więc było też trochę nerwówki. I z eRem się trochę pokomplikowało i wyjaśniło jednocześnie po tym balu.
Okazało się, że on jest o mnie zazdrosny. Że przyszłam z tym kolegą. I w ogóle... Trochę się o tym wszystkim dowiedziałam. We wtorek z nim rozmawiałam. Wyjaśniliśmy sobie wszystko. Bardziej ja jemu. Powiedział, że on ciągle coś do mnie czuje. Może nie wprost, ale powiedział, że chciałby znowu spróbować. Mnie zamurowało. Bo mnie naprawdę dużo kosztowało, żeby sobie go wybić z głowy. Wiecie, taka pierwsza prawdziwa miłość. Mówił, że żałuje, że mu wtedy coś odbiło... Nie wracajmy do tego. W każdym razie teraz oboje stwierdziliśmy, że będziemy się starać, żeby wszystko wróciło do tzw. normy. I musiał mi obiecać, że jeśli kiedykolwiek będą między nami jakieś niedomówienia, będziemy rozmawiać. Ale mimo wszystko nasze drogi prawdopodobnie już się nie skrzyżują na tyle, żeby z tego kiedykolwiek coś było. Jejku, po co ja to tutaj piszę? Już koniec, kropka.

A Siostra wyjeżdża jutro. Ostatnio prawie ciągle się żarłyśmy. Ale teraz znów jest dobrze. Oby jej tam wszystko się udało. I dziecko żeby było zdrowe. Jeszcze nie wiemy, kim będzie (chłopiec czy dziewczynka). Może lepiej nie wiedzieć, ja na jej miejscu nie chciałabym. Dziecko to dziecko. Będziemy je kochać mimo wszystko.

A jutro kolejna 18-ka. Nie spodziewałam się, że będę zaproszona, ale to miłe. Postaram się coś o tym wspomnieć następnym razem.

And when the broken hearted people 
Living in the world agree, 
There will be an answer, let it be. 
For though they may be parted there is 
Still a chance that they will see 
There will be an answer, let it be. 

And when the night is cloudy, 
There is still a light that shines on me, 
Shine on until tomorrow, let it be. 
I wake up to the sound of music 
Mother mary comes to me 
Speaking words of wisdom, let it be.

/The Beatles - Let it be/.

layout